♥|m †AEŠ|n : > 2TYMERS <

แอบเดินโฉบเข้าไปในงาน 88 ตรูกับคริสก็เริ่มปฎิบัติการหาพี่ตาววว โฮกกก!!! เดินกันอยู่นานไม่เจอเลยยย แถมมีขบวนแมงหวี่วีวี่ ตามอยู่เลยจะเป็นการรบกวนพวกพี่ๆเขา เลยต้องเศร้าใจเดินออกจากงาน แต่ระหว่างทาง
อิซินก็โหยยยหวนนน~~~ กริ๊ดกร๊าด!! ชี้โบ๋เบ้ไปข้างหน้า เรียกคริสมาดู 'คริสๆๆพี่ซานิ...ใช่ป่ะ' คริสมันก็งง มองหาแต่มันก็ไม่เห็น ตรูเลยชี้ๆไป จนพี่ซานิเข้าเดินสวนไป เราถึงเห็นว่าใช่จริงๆ ตรูกะคริสเพิ่งคุยกันเมื่อกี้เอง ว่าพี่ซานิเท่ม๊ากกก~~ >< พอมาเจอตัวจริงเท่เพิ่มขึ้นอีกล้านเท่า คริสมันรีบตามเข้าไปขอเค้าถ่ายรูปด้วย สีหน้าที่หื่นมาก(>O<)// กร๊ากก~~
ตูรก็รีบขอยืมกล้องพี่นัททันที พี่นัทก็ส่งให้อย่างรวดเร็ว ขอบคุณมากฮ่ะ ดร๊วบบบ~~~
ตอนที่คริสถ่ายรูปพี่ซานิเราก็ยืนตายอย่างสงบข้างหลังคริสเป็นที่เรียบร้อย พอเราจะขอพี่ซานิถ่ายมั่ง ก็มีเพื่อนพี่เขาเข้ามาทัก แต่พี่ซานิก็คุยแค่แปปเดียวแล้วหันมาให้เราถ่ายรูป แต่พี่เขายืนไกลมาก อิซินกำลังจะกดซูม แต่พี่ซานิกลับเดินเข้ามาหาตรูเอง แถมยังยืนหน้าหล่อๆมาใกล้ๆ โอ๊ยยย!!! มือไม่สั่นๆไม่เป็นอันถ่ายยยยย พอถ่ายเสร็จตรูก็ตายอย่างสงบอีกรอบ
โฮกกกกก~~~ ถ้าได้ตายด้วยใบหน้าอันเจิดจ้าแบบนี้ อิฮั่นก็ยอมแต่โดยดีนะฮ้าาาาา >w<

พี่ซานิเท่มากเลยค่ะ นิสัยดีมากเลยด้วย(ไปรู้ได้ไง? เอ่อ..คนน่าตาทำอะไรก็ดีค่ะ ^ ^ ) ลงให้เห็นความเท่ กันชัดๆ

หลังจาก*สครีมถึงพี่ซานิ*อยู่นาน เราก็ตกลงกันไปกินข้าวที่ ชาร์เล่ย์ คริสก็ได้กลับบ้านไปก่อนแล้ว แถมเจอป๊อปด้วย สงสัย
พี่บุพจะนำพาให้พานพบ ได้ข่าวว่าแอ็คหิวสุด ไปถึงสั่งคนแรก แต่กลับได้เป็นคนสุดท้ายย 555 (^o^) สมหน้ามัน~~
หลังจากกินเสร็จก็แยกย้ายกันกับบ้าน ตรูกับแอ็คก็ไปเดินพารากอนกันต่อ แอ็คบอกว่าอยากเดินดูแบรนด์ ตรูก้มมองดูสภาพตัวเองแล้วอนาถใจ ที่จะไปเดิน แต่ก็เอาหน่อยไหนๆก็มาแล้ว อยากจะบอกว่า ร้านแบรนด์ดังๆจัด ดิสเพลย์ได้สวยมากกกกทั้งในร้านก็จัดได้ไฮโซ สวยงามล้ำเลิศ บางร้านก็ดูธรรมดา เรียบแต่หรูนะเคอะ!!

สักพักแอก็โทรมาให้ไปหาที่โรงแรมอะไรซักชื่อนี่แหละ - -" ข้างๆเกสร ตรูก็เดินกันอีก *โหยหวนน* เดินแมร่งทั้งวันข้ามไป
ข้ามมา รองเท้ากัดตรีนตรู เจ็บเคอะ!! -[]-"
พอไปถึงก็โอโต้ซังก็พาเข้าไปกินอาหารในโรงแรม ชื่อร้าน....ตรูอ่านไม่ออก ภาษาญี่ปุ่นล้วนนน พนักงานก็ใส่ยูกาตะแบบเต็มยศ น่ารักดี^^ อยากกินอะไรก็สั่งเลย ม๊ามี๊บอก

แต่พอตรูเปิดเมนู *สครีม* แพงโคตรร!! แน่ใจนะว่ามันราคาอาหาร กินแล้วมันบินได้หรือไง >[]< ตรูก็เลยโยนให้แอสั่งมาแล้วเดี๋ยวค่อยกินด้วยกัน ไม่กล้าสั่งเองเกรงใจครอบครัวแอ อาหารอร่อยม๊ากกกเลย>w<//~ยิงปลาดิบ ยิ่งอร่อยม๊ากกชอบ!!! ม๊ามี๊ก็เล่าเรื่องตอนอยู่ญี่ปุ่นให้ฟัง ตรูกะแอก็นั่งเหล่หนุ่มญี่ปุ่นโต๊ะข้างหน้า *กริ๊ด* น่าร๊ากกมากๆๆๆ แอแมร่งเหล่มากจนแม่เขาหันมามอง หลังจากนั้นแอมันเลิกจ้องเลย 555+
แล้วก็กินของหวานกัน คือ โมจิกับน้ำแข็งใสชาเขียวราดถั่วแดง อร่อยมากก>w<// โมจินุ่มม๊ากกก!! ตอนที่พนักงานมาเสิรฟ ม๊ามี๊บอกให้ตรูปกป้องโมจิเอาไว้ เพราะพวกแอจ้องอยู่ ปรากฎว่าแอกะไอซ์ก็โฉบไปกินคนละชิ้น มัน 2 คนสั่งไอติมชาเขียว ลูก(เล็กๆ)ละ 100 บาท -[]-"

กินเสร็จก็เช็คบิล โฮกก~~ อยากจะร้องเป็นภาษาปากีสถาน 5000 กว่าบาท โฮกเป็นรอบที่ล้านน -[]-// กินกัน 6 คน 5000กว่าบาท ครึ่งหมื่นเลยนะฮ้าา~~~ พอออกจากร้านก็รีบขอตัวแยกออกมา เพราะ 2 ทุ่มกว่าแล้ววว ขึ้นรถเมล์ได้ก็จะหลับ อย่างงี้แหละอิ่มม๊ากกก!! หนังตาเริ่มหย่อน